วิถี 5ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3 / 9

ชนิดของกิเลส มี 3 ชนิด คือ 1. โลภะ คือ ความโลภ หรือความตระหนี่หวงแหนที่อยู่ในใจ 2. โทสะ คือ ความโกรธ หรือความพยาบาท อาฆาต ปองร้ายผู้อื่น 3. โมหะ คือ ความหลง หรือความไม่รู้ในความเป็นจริงของโลกและชีวิต

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับกิเลส 3 ชนิด ได้แก่ โลภะ (ความโลภ), โทสะ (ความโกรธ), และโมหะ (ความหลง) รวมถึงทางแก้ไขอุปสรรคในชีวิตโดยการทำบุญ บุญมีความหมายว่าเป็นเครื่องชำระล้างใจและยังมีการจำแนกวิธีการทำบุ

1.5 ทาน ศีล ภาวนา กับการสร้างบารมี บุญอันเกิดจากทาน ศีล ภาวนานี้ มีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง คือ สะสมได้ เมื่อกระทำให้มากเข้า ก็จะกลั่นตัวกลายเป็น “บารมี” ซึ่งมีอานุภาพยิ่งกว่าบุญมากมายนัก บารมี คือ ความด

การสร้างบารมีเป็นการสะสมบุญผ่านทาน ศีล และภาวนา ซึ่งบารมีมีลักษณะเป็นธรรมอันประเสริฐที่พระบรมโพธิสัตว์ต้องบำเพ็ญตลอดเพื่อสำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บารมี 10 ทัศ ได้แก่ ทานบารมี, ศีลบารมี, เนกขัมมบา

ความสัมพันธ์ของ “บุญ” กับ “บารมี” ในภาคปฏิบัติ อันเกิดจากการเห็นด้วยธรรมจักขุไว้ว่า บารมีนั้นเป็น “ดวง” ซึ่งกลั่นมาจากดวงบุญ ที่เกิดจากการสั่งสมคุณงามความดีอย่างต่อเนื่อง จากดวงบารมีก็กลั่นเป็น ดวงอุป

เนื้อหานี้อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุญและบารมี โดยระบุว่าบารมีเกิดจากการสั่งสมบุญซึ่งเป็นผลจากการทำความดีอย่างต่อเนื่อง ดวงบุญจะกลั่นไปเป็นดวงบารมี ซึ่งจะนำไปสู่การตรัสรู้ในพระพุทธศาสนา การทำทาน รั

สรุป มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสุข และความสำเร็จในชีวิตด้วยกันทั้งสิ้น วิถีชีวิตที่ถูกต้องเป็นสิ่ง สำคัญที่จะนำพาเราไปถึงเป้าหมายได้ ซึ่งจุดเริ่มต้นของวิถีชีวิตที่ดีที่สุดคือ การมีสัมมาทิฏฐิ เพราะสัมม

บทเรียนดังกล่าวนำเสนอว่า มนุษย์ทุกคนมีความปรารถนาความสุขและความสำเร็จ โดยการมีสัมมาทิฏฐิเป็นจุดเริ่มต้นของวิถีชีวิตที่ดี ช่วยให้มีความคิด คำพูด และการกระทำที่ดี ผู้เขียนยังยกตัวอย่างการทำทาน รักษาศีล

เนื้อหาบทที่ 12 ทาน ศีล ภาวนา คือบทสรุปของวิถีชีวิตที่ถูกต้อง 12.1 จุดเริ่มต้นของความดีงาม 12.1.1 สัมมาทิฏฐินำไปสู่ความสุขที่แท้จริง 12.1.2 สัมมาทิฏฐิกับการตั้งเป้าหมายชีวิต เป้าหมายชีวิตระดับต้น เป้า

บทที่ 12 นี้ได้กล่าวถึงการปฏิบัติตามทาน ศีล และภาวนา ซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญในการสร้างชีวิตที่มีความดีงาม โดยเริ่มจากสัมมาทิฏฐิที่นำไปสู่ความสุขในชีวิต และการตั้งเป้าหมายชีวิตในระดับต่างๆ เช่น ต่ำ กลาง แ

แนวคิด 1. มนุษย์ทุกคนเมื่อเกิดมาแล้วมีความจำเป็นต้องปลูกฝังสัมมาทิฏฐิ เพื่อจะนำไปสู่การ ตั้งเป้าหมายชีวิตที่ถูกต้อง 2. วิธีการสำคัญที่ทำให้บรรลุถึงเป้าหมายของชีวิตในทุกระดับได้ คือ การสั่งสมบุญ ด้วยกา

เนื้อหาเน้นการปลูกฝังสัมมาทิฏฐิในชีวิต เพื่อให้ตั้งเป้าหมายอย่างถูกต้อง และได้แก่การทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา ที่นำไปสู่การสร้างบารมีและมุ่งสู่พระนิพพาน ผู้ศึกษาจะได้เรียนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างทาน

บทที่ 12 ทาน ศีล ภาวนา คือบทสรุปของวิถีชีวิตที่ถูกต้อง 12.1 จุดเริ่มต้นของความดีงาม คนเราเมื่อเกิดมาในโลกนี้ ล้วนปรารถนาให้วิถีชีวิตของตนมุ่งไปสู่ความเจริญ อยากให้ชีวิตของตน ดีงาม มีความสุข เพราะชีวิต

บทที่ 12 นี้กล่าวถึงการใช้ชีวิตที่ถูกต้องโดยการปฏิบัติทาน ศีล ภาวนา เพื่อมุ่งสู่ความสุข ความดีงาม และการมีสัมมาทิฏฐิ ทาน ศีล ภาวนา เป็นวิธีที่ไม่ยากในการสร้างสุขในชีวิต หากทุกคนมีใจที่สะอาดและบริสุทธ์

อุปมาเหมือนเรือที่กำลังจมลงท่ามกลางมหาสมุทร วิชาความรู้ใดๆ ในโลกล้วนไม่สามารถช่วยชีวิต เอาไว้ได้เลย มีเพียงผู้ที่ว่ายน้ำเป็นเท่านั้น ที่พอจะเอาชีวิตรอดได้ ฉันใด ท่ามกลางทะเลแห่งสังสารวัฏ อัน เต็มไปด้ว

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับสัมมาทิฏฐิและความสำคัญในการตั้งเป้าหมายชีวิตเพื่อให้ได้มาซึ่งความสุขที่แท้จริง ในการดำเนินชีวิตคนเรามักปรารถนาและมุ่งหวังหาความสุขไม่ว่าจะในชาติปัจจุบันหรือชาติหน้า โดยแบ่งเป้า

ถึงแม้เป้าหมายชีวิตในระดับที่ 3 จะทำได้ยาก แต่ถึงอย่างไร บุคคลก็ควรตั้งเป้าหมายชีวิตทั้ง 3 ระดับพร้อมกันไป ทั้งนี้เพราะฆราวาสที่ตั้งอยู่ในโลกิยสัมมาทิฏฐิอย่างมั่นคงสม่ำเสมอ ย่อมมีโอกาสบรรลุ เป้าหมายระ

เนื้อหาเกี่ยวกับการตั้งเป้าหมายชีวิตในสามระดับที่คนควรตั้งไว้พร้อมกัน โดยเฉพาะการทำความดีเพื่อสร้างบุญและชำระล้างจิตใจจากกิเลส ซึ่งมีสามประเภทคือ โลภะ โทสะ และโมหะ วิธีที่จะเอาชนะกิเลสคือการสั่งสมบุญผ

2. ศีล คือ ความตั้งใจที่จะงดเว้นจากความชั่ว ความทุจริต สิ่งที่ไม่ดีทุกประการ เพื่อกำจัดโทสะ 3. ภาวนา คือ การฝึกใจให้สงบหยุดนิ่ง เพื่อกำจัดโมหะ 12.3 วัตถุประสงค์ของทาน ศีล ภาวนา เมื่อถึงตรงนี้เราพอจะทร

บทนี้พูดถึงความสำคัญของการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา โดยเน้นว่า การให้จะช่วยให้เกิดความสุขและแก้ไขปัญหาชีวิตได้ การทำทานช่วยลดความโลภและนำไปสู่จิตใจที่บริสุทธิ์ นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่าชีวิตเราควรใ

เมื่อเราโชคดีมีชีวิต ได้มนุษย์สมบัติ พอที่จะหยิบยื่นอะไรให้กันได้บ้างก็ควรให้ เริ่มตั้งแต่ให้รอยยิ้ม ให้ความปรารถนาดี ให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ให้โอกาส ให้กำลังใจในการทำความดีแก่คนรอบข้าง แล้วเราจะ

บทความนี้เสนอความสำคัญของการให้และการรักษาศีลในชีวิต โดยยกตัวอย่างความสุขจากการให้และการรักษาศีลเป็นวิถีชีวิตที่ทำได้ง่ายและไม่ต้องลงทุน ทั้งนี้การรักษาศีลช่วยส่งเสริมความสงบสุขในสังคมและแก้ปัญหาต่างๆ

หากผู้หนึ่งเริ่มต้นทำสมาธิ ใจของเขาย่อมได้รับการพัฒนาให้สูงขึ้น ในสภาวะที่เป็นสมาธิ ใจหยุดนิ่งอยู่ท่ามกลางความสงบภายใน ย่อมปราศจากความคิด คำพูด และการกระทำในด้านร้ายต่อใครๆ กระแสแห่งความสงบและบริสุทธิ

การทำสมาธิช่วยพัฒนาจิตใจให้สูงขึ้น สร้างความสงบและบริสุทธิ์ ส่งผลดีต่อสังคม ช่วยลดความแตกต่างและสร้างความเข้าใจกัน ส่งผลให้เกิดสันติภาพจริง ๆ จากการที่ทุกคนทำความดีอย่างต่อเนื่อง ผ่านการเข้าถึงธรรมชาต

3) กระแสบาปอกุศลที่เข้าแทรก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า “บุคคลพึงรีบขวนขวายในความดี จึงห้ามจิตเสียจากบาป เพราะว่าเมื่อบุคคลทำความดีช้าอยู่ ใจจะยินดีในบาป” 1 ธรรมชาติของกระแสบาปมักจะเข้าแทรกในใจของมนุษย

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับกระแสบาปอกุศลที่เข้ามาแทรกในจิตใจของมนุษย์ และความไม่แน่นอนของชีวิตที่กระตุ้นให้ต้องสั่งสมบุญเพื่อความสุขในโลกสวรรค์ แม้เราจะลืมอดีตชาติไป แต่ถ้าเรามีความคุ้นเคยกับการทำค

เริ่มแรก จนกว่าจะได้ตรัสรู้นั้น นับเป็นเวลานานถึง 20 อสงไขย กับอีกหนึ่งแสนมหากัปพอดี ดังนั้น จึง จำเป็นต้องสั่งสมทานเอาไว้เป็นเสบียง เพราะทานจะเป็นหลักประกันได้ว่า เกิดมาอีกกี่ภพกี่ชาติ ผลแห่ง ทานนี้จ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการสั่งสมทาน ศีล และการเจริญภาวนา ว่ากระบวนการเหล่านี้มีบทบาทในการกำจัดความโลภ ความโกรธ และความไม่รู้ ซึ่งนำไปสู่การเกิดเป็นมนุษย์ที่มีสมบัติและรูปลักษณ์ที่ดี โดยเมื่อบุญเก็

หมั่นสั่งสมภาวนามยปัญญา ปัญญาอันเกิดจากการเจริญสมาธิภาวนามามาก จะทำให้มีปัญญาเฉลียวฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบ มีความคิดเฉียบแหลม สามารถศึกษาวิชาความรู้ในศาสตร์ต่างๆ ได้อย่างแตกฉาน สมบัติทั้ง 3 ประการนี้จะติ

การหมั่นสั่งสมภาวนามยปัญญาจะทำให้เราเป็นผู้มีปัญญาเฉลียวฉลาด สามารถเรียนรู้ศาสตร์ต่างๆ ได้ดี ทาน ศีล ภาวนา เป็นวิธีสร้างบารมีที่ง่ายและเป็นผลดีต่อเราทุกชาติ การทำทานเป็นก้าวแรกในการสร้างบารมี รวมถึงกา

ดูก่อนสุเมธบัณฑิต จำเดิมแต่นี้ไป ท่านพึงบำเพ็ญทานบารมีข้อแรกให้บริบูรณ์ เหมือนอย่างว่า หม้อ น้ำที่คว่ำไว้ย่อมคายน้ำออกหมด ไม่นำกลับเข้าไปฉันใด ท่านก็ฉันนั้นเหมือนกัน ไม่เหลียวแลทรัพย์ ยศ บุตร และภรรยา

บทความนี้พูดถึงขั้นตอนการบำเพ็ญบารมีเริ่มต้นจากทานบารมีซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ระดับ จากการให้ทรัพย์ภายนอก จนถึงการสละชีวิต เพื่อไปสู่การเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเน้นให้ผู้ปฏิบัติต้องไม่เห็นแก่ทรัพย์หรือช

ถือปฏิบัติเป็นประจำ ท่านจงสมาทานศีลบารมีข้อที่ 2 นี้ กระทำให้มั่นก่อน จงถึงความเป็นศีลบารมี หากท่านปรารถนา เพื่อจะบรรลุพระโพธิญาณ จามรี หางคล้องติดในที่ไหนก็ตาม ปลดขนหางออกไม่ได้ ก็ยอมตายในที่นั้น แม้

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการปฏิบัติศีลและการออกบวชเพื่อตอบสนองต่อการพัฒนาบารมีที่นำไปสู่การบรรลุพระโพธิญาณ ผ่านการเปรียบเทียบค่านิยมต่างๆ และขั้นตอนในการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องซึ่งมีทั้งศีลบารมี ศีลอุปบา

ก่อนถือปฏิบัติเป็นประจำแล้ว ท่านจงสมาทานเนกขัมมบารมีข้อที่ 3 นี้ กระทำให้มั่นก่อน จงถึงความเป็นเนกขัมมบารมี หาก ท่านปรารถนาจะบรรลุพระโพธิญาณ บุรุษอยู่มานานในเรือนจำ ลำบากเพราะความทุกข์ มิได้ทำความยินด

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการบวชเพื่อการแสวงหาความหลุดพ้นจากทุกข์ โดยการประพฤติพรหมจรรย์ทำให้มีโอกาสในการเจริญภาวนาอย่างสูง การสั่งสมบุญผ่านทาน ศีล และภาวนาเป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกคนควรกระทำให้ติดเป็นน

แนวคิด 1. คำว่า พุทธะ หมายถึง ความเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน หรือผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานภายใน แบ่งตาม อรรถกถาที่มีกล่าวไว้ในพระไตรปิฎกแล้ว ท่านแบ่งออกเป็น 3 ประเภทคือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจ

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดที่สำคัญเกี่ยวกับพุทธะซึ่งหมายถึงผู้รู้ ผู้ตื่นและผู้เบิกบาน โดยแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระสาวกพุทธะ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงการปฏิบัติ

บทที่ 8 วิถีสู่ความเป็นพุทธะ ความนํา ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะได้ค้นพบวิถีสู่ความเป็นพุทธะได้สำเร็จนั้น มีองค์ประกอบหลาย อย่างที่ทำให้ไปสู่จุดมุ่งหมายอันสูงสุด ประการหนึ่งคือพระองค์ทรงใช้ความอดทนแล

บทที่ 8 นี้สำรวจวิถีสู่ความเป็นพุทธะ โดยชี้ให้เห็นถึงความพยายามและความอดทนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่เพื่อค้นพบหนทางหลุดพ้นจากวัฏทุกข์ โดยมีการบรรยายถึงหลักการและแนวทางในการปฏิบัติที่นำไปสู่ความเป็นพุทธ